Sprzeciw chyba tylko po to, aby zyskać na czasie, gdyż pozwany dług swój wcześniej uznał.

Treść poniższego uzasadnienia akurat nie świadczy o zawiłości sprawy. W tym wypadku sprawa była jasna - roszczenie bezsporne którego pozwany nie kwestionował a wręcz uznał dług zanim skierowano pozew o zapłatę. Natomiast uzasadnienie to publikujemy po to aby wskazać, jak pozwany czasem wnosi sprzeciw ewidentnie tylko w tym celu, aby odwlec uzyskanie przez powoda prawomocnego nakazu zapłaty lub wyroku i dalszą windykację poprzez wszczęcie postępowania egzekucyjnego przeciwko pozwanemu dłużnikowi. W tym wypadku pozwany zyskał kilka miesięcy czasu (również przez to że zawnioskował o niniejsze uzasadnienie wyroku), opóźniając uprawomocnienie się wyroku i wszczęcie egzekucji komorniczej.

Uzasadnienie wyroku z 29 października 2009r Powód RG domagał się zasądzenia od pozwanego M spółki z o.o. w K. kwoty 13420 zł wraz z ustawowymi odsetkami od 24 października 2008r do dnia zapłaty i obciążenia pozwanej kosztami procesu.
Powód wskazał, iż na podstawie umowy powierniczego przelewu nabył wierzytelność w stosunku do pozwanej w kwocie żądanej pozwem Wskazał iż wierzytelność ta wyniku z umowy sprzedaży - o czym świadczy dołączona do pozwu faktura. Nakazem zapłaty z 18 czerwca 20 Sąd uwzględnił żądanie pozwu.
Z zachowaniem ustawowego terminu pozwana złożyła sprzeciw od tego nakazu - zaskarżając go w całości, domagając się oddalenia powództwa i obciążenia powoda kosztami postępowania. Pozwana zarzuciła iż powód nie udowodnił istnienia stosunku prawnego z którego wywodzi żądanie zapłaty wskazując iż faktura nie jest źródłem stosunku cywilnoprawnego. Na wypadek nieuwzględnienia tego zarzutu pozwany podniósł dalszy zarzut - dotyczący wysokości kwoty dochodzonej pozwem. Pozwany wskazał, iż po uwzględnieniu wpłaty dokonanej na poczet faktury 07/09 / w dniu 1 lipca 2009r należność powinna wynosić 12000 zł. Strona pozwana wyjaśniła że zapłaty dokonała na rzecz pierwotnego wierzyciela CK ponieważ do chwili obecnej nie otrzymała od zbywcy wierzytelności pisemnego zawiadomienia o przelewie. W odpowiedzi na sprzeciw pełnomocnik powoda podtrzymał w całości żądanie pozwu Wskazał, iż już przed wytoczeniem powództwa pozwana wiedziała o dokonanej cesji wierzytelności .- zawiadomienie o tym zbywca wierzytelności przesłał pozwanej w dniu 8 maja 2009r.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny.
W dniu 23 września 008r CK dokonał sprzedaży towaru na rzecz pozwanej M spółki z o.o. w K. na kwotę 13420 zł. W związku z tą transakcją sprzedający wystawił fakturę nr 07/09 2 - w której wskazano iż zapłata ma nastąpić w terminie 30 dni. Potwierdzenie otrzymania faktury przez pozwaną w z umieszczonej na fakturze pieczęci firmowej i podpisu pracownika. W terminie tym należność nie została uregulowana W dniu 31 marca 2009r CK zawarł z powodem umowę powierniczego przelewu wierzytelności - przenosząc prawo do wierzytelności opisanej w pozwie (a także wierzytelności z innej jeszcze faktury ) na rzecz powoda - ze skutkami typowego przelewu wierzytelności - określonego przepisami 509 - 518 kc W dniu 2 kwietnia 2009r. powód doręczył pozwanemu kopię umowy powierniczego przelewu wierzytelności i wezwał pozwaną do zapłaty. W dniu 6 maja 2009 pełnomocnik pozwanej działając w jej imieniu skierował do CK pismo w którym pozwana wskazuje iż pozwana pozyskała informacje o przelewie wierzytelności wynikającej z faktury 07/09/2008 ( a także z faktury 04/09/08) i prosi o potwierdzenie tej informacji i wskazane na jaki rachunek winna zostać dokonana zapłata należności wynikających z faktur. W piśmie tym strona pozwana nie kwestionowała istnienia wierzytelności wynikających ze wskazanych faktur. W dniu 8 maja 2009 pierwotny wierzyciel zawiadomił dłużnika o dokonanej na rzecz powoda cesji - przesyłając pismo z tej daty listem poleconym. W dniu 1 lipca 2009r. pozwana spółka dokonała na rzecz pierwotnego wierzyciela przelewu kwoty 1420 zł. - wskazując. iż jest to zapłata za fakturę 07/09/2008r. Przedstawiony stan faktyczny został ustalony na podstawie dowodów z dokumentów: umowy powierniczego przelewu wierzytelności z 31. 03.2009r wezwania do zapłaty i zawiadomienia o cesji (pismo z 02.04.2009r.) wraz z dowodem nadania do pozwanej, potwierdzenia przelewu z dnia 01.07.2009r. pisma pełnomocnika pozwanej z dnia 6 maja 2009r., pisma CK z 08.05.2009r Wskazane dowody nie budziły wątpliwości co do ich wiarygodności nie były przez strony kwestionowane Sąd przeprowadził dowody zgłoszone przez stronę powodową w odpowiedzi na sprzeciw uznając za uzasadnione iż potrzeba ich powołania wynikała ze stanowiska jakie w sprawie pozwana zajęła w sprzeciwie od nakazu zapłaty . Należy bowiem stwierdzić iż z dokumentów wynika, że na wcześniejszym etapie nie kwestionowała swojego obowiązku zapłaty.

Sąd zważył co następuje.
Legitymacja czynna powoda do dochodzenia należności przysługującej pierwotnie CK tytułem kwot z faktury 07/09 /2008r wynika z umowy powierniczego przelewu wierzytelności Na mocy tej umowy - zgodnie z art. 509 par 1 i 2 kc na powoda przeszło prawo do wierzytelności - oraz wszelkie prawa z nią związane. Żądanie zapłaty wynika z umowy sprzedaży i znajduje uzasadnienie w treści art. 535 kc zgodnie z którym kupujący zobowiązany jest do zapłaty ceny nabycia towaru. Fakt zawarcia umowy sprzedaży nie może budzić wątpliwości - sama pozwana swoimi czynnościami istnienie umowy potwierdzała. Tak należy ocenić deklaracje zapłaty należności wynikającej z faktury 07/09/2008r. zawartą w piśmie pełnomocnika pozwanej z 6 maja 2009r. („proszę o informacje na jaki rachunek wpłata powinna zostać dokonana”), także wskazanie w przelewie z dnia 1 lipca 2009 numeru tej faktury jako tytułu zapłaty. Oczywiście słusznie wskazuje strona pozwana iż sama faktura nie źródłem istnienia stosunku cywilnoprawnego Trzeba jednak stwierdzić iż zawarcia umowy sprzedaży można dowodzić różnymi środkami dowodowymi - np. za pomocą faktury. Zgodnie z art. 512 kc dopóki zbywca nie zawiadomił dłużnika o przelewie spełnienie świadczenia do rąk poprzedniego wierzyciela ma skutek względem nabywcy chyba, że w chwili spełnienia świadczenia dłużnik wiedział o przelewie. Zgodnie z tym przepisem należy stwierdzić iż wpłata dokonana przez pozwaną w dniu 1 lipca 2009r na rzecz pierwotnego wierzyciela nie odnosi skutku w stosunku do powoda. Jak bowiem wykazano pierwotny wierzyciel w piśmie z dnia 8 maja 2009r nadanym listem poleconym powiadomił dłużnika o cesji Nadto niezależnie od tego nic ulega wątpliwości iż dłużnik dokonując zapłaty wiedział o przelewie - uzyskał bowiem i informację (wraz z kopia umowy) od powoda. Wynika to także z pisma pełnomocnika pozwanej z dnia 6 maja 2009r. Pozwana nic mogła zatem skuteczne zwolnić się ze zobowiązania wobec powoda dokonując wpłaty na rzecz poprzedniego wierzyciela w dniu 1 lipca 2009r. Ze względów wyżej wskazanych Sąd w całości uwzględnił należność dochodzoną pozwem. O kosztach procesu orzeczono zgodnie z art. 98 kpc - złożył się nie wpis od point (671 zł) i koszty zastępstwa procesowego powoda 2417 zł).

powrót

do strony głównej: windykacja bezzaliczkowa